diax
Agioi1

Ἁγία Εὐφημία ἡ Μεγαλομάρτυς (16 Σεπτεμβρίου)

5ζησε καί μαρτύρησε κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Διοκλητιανοῦ.
Γεννήθηκε στήν Χαλκηδόνα ἀπό οἰκογένεια θεοσεβῆ καί εὐγενική. Οἱ γονεῖς της Ψιλόφρων καί Θεοδωριανή φρόντισαν ὥστε ἡ θυγατέρα τους νά ἀναπτύξει κάθε χριστιανική ἀρετή.
Ἡ Εὐφημία ἐξελίχθηκε σέ ἄνθρωπο μέ σπάνια χαρίσματα καί δυνατό χριστιανικό φρόνημα, τό ὁποῖο ἐπέδειξε ὅταν ὁ εἰδωλολάτρης ἀνθύπατος τῆς Μικρᾶς Ἀσίας Πρίσκος διέταξε νά παρευρεθοῦν ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς Χαλκηδόνας σέ γιορτή, τήν ὁποία ὀργάνωνε πρός τιμή τοῦ θεοῦ τῶν εἰδωλολατρῶν Ἄρη.
Τότε ἡ Εὐφημία ἀποφάσισε μαζί μέ ἄλλους χριστιανούς νά ἀπέχει ἀπό τή γιορτή τῶν εἰδωλολατρῶν καί γιά τό λόγο αὐτό συνελήφθη καί φυλακίσθηκε. Κατά τή διάρκεια τῆς αἰχμαλωσίας της οἱ ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ προσπαθοῦσαν μέ κάθε τρόπο νά πείσουν τήν Ἁγία νά ἀρνηθεῖ τήν πίστη της καί νά ἀσπασθεῖ τά εἴδωλα. Ὅταν συνειδητοποίησαν πώς ἡ Εὐφημία δέν ἐπρόκειτο νά ἀλλάξει τήν πίστη της μέ τούς λόγους, τήν βασάνισαν φριχτά. Ὅμως μέ τή θεία χάρη, ἡ Ἁγία δέν ἔπαθε τίποτα ἀπό τά βασανιστήρια.
Τελικά οἱ δήμιοι, τήν ἔριξαν σέ ἄγρια θηρία καί ἡ Εὐφημία βρῆκε τό θάνατο ἀπό μία ἀρκούδα.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Τήν ὡραιότητα.
Τῷ θείῳ ἔρωτι, λαμπρῶς ἀθλήσασα, εἰς oσμήν ἔδραμες, Χριστοῦ πανεύφημε, οἶα νεᾶνις παγκαλής, καί Μάρτυς πεποικιλμένη· ὅθεν εἰσελήλυθας, εἰς παστάδα οὐράνιον, κόσμῳ διανέμουσα, ἰαμάτων χαρίσματα, καί σώζουσα τούς σοί ἐκβοῶντας· χαίροις θεόφρον Εὐφημία.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ἐν τῇ ἀθλήσει σου καλῶς ἠγωνίσω, καί μετά θάνατον ἡμᾶς ἁγιάζεις, ταῖς τῶν αἱμάτων βλύσεσι Πανεύφημε· ὅθεν σου τήν κοίμησιν, τήν ἁγίαν τιμῶμεν, πίστει παριστάμενοι, τῷ σεπτῷ σου λειψάνῳ, ἵνα ῥυσθῶμεν νόσων ψυχικῶν, καί τῶν θαυμάτων τήν χάριν ἀντλήσωμεν.

Μεγαλυνάριον.
Εὔφημόν σοι αἶνον καί ἱερόν, πανεύφημε Μάρτυς, ἀναμέλπομεν εὐπρεπῶς· σύ γάρ Εὐφημία, ἐμπρέψασα εὐφήμως, τῷ Λόγῳ ἐδοξάσθης, ὡς καλλιπάρθενος.

Ἁγία Λουντμίλα (16 Σεπτεμβρίου)

7 Ἁγία Λουντμίλα γεννήθηκε πιθανῶς τό 856 μ.Χ., ἀπό γονεῖς εὐγενεῖς, ἀλλά εἰδωλολάτρες.
Ὅταν ἦταν 16 χρονῶν, παντρεύτηκε μέ τόν ἡγεμόνα τῶν Τσέχων Μποριβόια. Μέ τήν παρουσία τῶν ἱεραποστόλων Μεθοδίου καί Κυρίλλου στήν χώρα τους ἔγιναν χριστιανοί. Ἔκτισαν πολλές ἐκκλησίες, κάλεσαν ἱερεῖς καί ἔκαναν πάρα πολλά γιά τόν ἐκχριστιανισμό τῆς χώρας.
Ὁ ἄντρας της ὅμως σέ ἡλικία 36 χρονῶν πέθανε καί ἡ Λουντμίλα ἀφιέρωσε ὅλη τήν ὑπόλοιπη ζωή της στόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία. Ἀργότερα τήν ἡγεμονία ἀνέλαβε ὁ ἐγγονός της Βιατσεσλάβος καί ἡ νύφη της Δραγομίρα προσπάθησε νά φέρει πάλι τήν εἰδωλολατρία. Ἐμποδίστηκε ὅμως μέ πολλούς τρόπους ἀπό τήν Λουντμίλα, ἡ ὁποία ἀπειλήθηκε ἀκόμα καί μέ θάνατο ἀπό τήν Δραγομίρα. Γιά νά γλιτώσει, πῆγε καί κρύφτηκε σέ ἕναν πύργο.
Ἐκεῖ τήν βρῆκαν οἱ ἀπεσταλμένοι τῆς Δραγομίρας καί τήν θανάτωσαν. Ἀργότερα ὁ ἐγγονός της μετέφερε τό λείψανό της στήν Πράγα, ὅπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Programma1

Nisteiodromio1
15 Σεπτεμβρίου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
16 Σεπτεμβρίου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
17 Σεπτεμβρίου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
18 Σεπτεμβρίου 2019
Νηστεία
19 Σεπτεμβρίου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
20 Σεπτεμβρίου 2019
Νηστεία - Επιτρέπεται το λάδι και ο οίνος
21 Σεπτεμβρίου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές

ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΝΗΣΤΕΙΑ
ΘΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ
ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

(+)Του αειμνήστου Γέροντος π.Μωυσέως του Αγιορείτου

19α στοιχεία τα κύρια της Σαρακοστής είναι η προσευχή και η νηστεία. Η προσευχή προϋποθέτει την πίστη. Ένας μη προσευχόμενος είναι αβοήθητος, ανασφαλής, τυφλός και μόνος.
Δένεται με τη γη, την ύλη, δεν γνωρίζει να πετά ψηλά, να σελαγίζει στους ουρανούς, να έχει απαραίτητη ουράνια συνδρομή. Είναι μαγνητισμένος, δεμένος, προσκολλημένος στα φθαρτά γήινα. Δεν ξαγγιστρώνεται εύκολα. Προσπαθεί να θησαυρίζει στη γη. Αναζητά συνεχώς ηδονές, για να τον χαροποιήσουν, αλλά μάλλον οδύνη του δίνουν. Λυπηρό και αξιοθρήνητο να ψάχνει τη χαρά στη λάσπη.
Η ανάβαση στον ουρανό ξεκινά με τη μεταμέλεια, την ειλικρινή μετάνοια, την κατανυκτική συντριβή. Αξίζει να νιώσει ότι δεν πλάστηκε για το χώμα. Η εμπάθεια δεν χαροποιεί αληθινά. Η προσκόλληση στο ενθάδε είναι σοβαρό λάθος και έχει κόστος με πικρές συνέπειες. Να ανέβεις πιο ψηλά από τα ορώμενα δεν είναι ακατόρθωτο. Είναι εφικτό για όλους. Αρκεί να το θελήσουν, να το αγαπήσουν. Στην αρχή είμαστε διστακτικοί, δειλοί, φοβισμένοι, δεν θέλουμε να το ρισκάρουμε.

Μάλιστα το θεωρούμε άπιαστο, παράξενο, αφύσικο, ακατόρθωτο, πάντως όχι για μας. Νομίζουμε πως είναι ανεπίτρεπτο και ανόσιο παιχνίδι, ότι είμαστε πολύ αμαρτωλοί για κάτι τέτοιο. Η προσευχή δεν είναι μόνο για τους αγίους.

Αν όμως κάποιος προσεύχεται σεμνά και ταπεινά, αρχίζει να γλυκαίνεται η καρδιά του, να φωτίζεται, να ενισχύεται και να αναπαύεται. Αισθάνεται ότι αξίζει να προσεύχεται. Νιώθει ευφροσύνη, αγαλλίαση, ασφάλεια, ενδυνάμωση και παρηγοριά. Κατανοεί ότι είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής του, φυσική κίνηση, λειτουργία ένθεη. Γίνεται αγαθή συνήθεια και όχι τυπική πράξη. Καθημερινό εντρύφημα και δώρο. Όπως το σώμα θέλει καθημερινή τροφή, για να συντηρηθεί, έτσι και η αθάνατη ψυχή μας. Δεν μπορεί κάποιος να αγαπά το Θεό και να μη συνδέεται μαζί του, να μη συνομιλεί και προσεύχεται. Πάντοτε τον συλλογίζεται και τον επικαλείται. Η μνήμη του Θεού είναι μία προσευχή. Μνημονεύεις τον αγαπώμενο και χαίρεσαι. Η θεία επίκληση είναι αφορμή μεγάλης χαράς, ειρήνης και ευλογίας.
Δίχως την προσευχή η ψυχή μένει άπνοη, αδύναμη, νοσηρή. Η προσευχή δίνει πνευματική υγεία, ισορροπία, διάκριση, φώτιση, αγιασμό. Η προσευχή τον θωρακίζει κατά της αμαρτίας. Ο προσευχόμενος έχει πιάσει κουβέντα με το Θεό και δεν ασχολείται με μάταια πράγματα. Μαθαίνει την ταπείνωση, την πραότητα, την απλότητα και την αγάπη. Ο προσευχόμενος είναι αγαπητό τέκνο του Θεού. Ένα μεγάλο δώρο του Θεού στον άνθρωπο. Είναι η προσευχή. Η παρούσα περίοδος της Σαρακοστής είναι μία έκτακτη ευκαιρία να μάθουμε να προσευχόμαστε αληθινά.