diax
Agioi1

Ἁγία Εὐφημία ἡ Μεγαλομάρτυς (16 Σεπτεμβρίου)

5ζησε καί μαρτύρησε κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Διοκλητιανοῦ.
Γεννήθηκε στήν Χαλκηδόνα ἀπό οἰκογένεια θεοσεβῆ καί εὐγενική. Οἱ γονεῖς της Ψιλόφρων καί Θεοδωριανή φρόντισαν ὥστε ἡ θυγατέρα τους νά ἀναπτύξει κάθε χριστιανική ἀρετή.
Ἡ Εὐφημία ἐξελίχθηκε σέ ἄνθρωπο μέ σπάνια χαρίσματα καί δυνατό χριστιανικό φρόνημα, τό ὁποῖο ἐπέδειξε ὅταν ὁ εἰδωλολάτρης ἀνθύπατος τῆς Μικρᾶς Ἀσίας Πρίσκος διέταξε νά παρευρεθοῦν ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς Χαλκηδόνας σέ γιορτή, τήν ὁποία ὀργάνωνε πρός τιμή τοῦ θεοῦ τῶν εἰδωλολατρῶν Ἄρη.
Τότε ἡ Εὐφημία ἀποφάσισε μαζί μέ ἄλλους χριστιανούς νά ἀπέχει ἀπό τή γιορτή τῶν εἰδωλολατρῶν καί γιά τό λόγο αὐτό συνελήφθη καί φυλακίσθηκε. Κατά τή διάρκεια τῆς αἰχμαλωσίας της οἱ ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ προσπαθοῦσαν μέ κάθε τρόπο νά πείσουν τήν Ἁγία νά ἀρνηθεῖ τήν πίστη της καί νά ἀσπασθεῖ τά εἴδωλα. Ὅταν συνειδητοποίησαν πώς ἡ Εὐφημία δέν ἐπρόκειτο νά ἀλλάξει τήν πίστη της μέ τούς λόγους, τήν βασάνισαν φριχτά. Ὅμως μέ τή θεία χάρη, ἡ Ἁγία δέν ἔπαθε τίποτα ἀπό τά βασανιστήρια.
Τελικά οἱ δήμιοι, τήν ἔριξαν σέ ἄγρια θηρία καί ἡ Εὐφημία βρῆκε τό θάνατο ἀπό μία ἀρκούδα.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Τήν ὡραιότητα.
Τῷ θείῳ ἔρωτι, λαμπρῶς ἀθλήσασα, εἰς oσμήν ἔδραμες, Χριστοῦ πανεύφημε, οἶα νεᾶνις παγκαλής, καί Μάρτυς πεποικιλμένη· ὅθεν εἰσελήλυθας, εἰς παστάδα οὐράνιον, κόσμῳ διανέμουσα, ἰαμάτων χαρίσματα, καί σώζουσα τούς σοί ἐκβοῶντας· χαίροις θεόφρον Εὐφημία.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ἐν τῇ ἀθλήσει σου καλῶς ἠγωνίσω, καί μετά θάνατον ἡμᾶς ἁγιάζεις, ταῖς τῶν αἱμάτων βλύσεσι Πανεύφημε· ὅθεν σου τήν κοίμησιν, τήν ἁγίαν τιμῶμεν, πίστει παριστάμενοι, τῷ σεπτῷ σου λειψάνῳ, ἵνα ῥυσθῶμεν νόσων ψυχικῶν, καί τῶν θαυμάτων τήν χάριν ἀντλήσωμεν.

Μεγαλυνάριον.
Εὔφημόν σοι αἶνον καί ἱερόν, πανεύφημε Μάρτυς, ἀναμέλπομεν εὐπρεπῶς· σύ γάρ Εὐφημία, ἐμπρέψασα εὐφήμως, τῷ Λόγῳ ἐδοξάσθης, ὡς καλλιπάρθενος.

Ἁγία Λουντμίλα (16 Σεπτεμβρίου)

7 Ἁγία Λουντμίλα γεννήθηκε πιθανῶς τό 856 μ.Χ., ἀπό γονεῖς εὐγενεῖς, ἀλλά εἰδωλολάτρες.
Ὅταν ἦταν 16 χρονῶν, παντρεύτηκε μέ τόν ἡγεμόνα τῶν Τσέχων Μποριβόια. Μέ τήν παρουσία τῶν ἱεραποστόλων Μεθοδίου καί Κυρίλλου στήν χώρα τους ἔγιναν χριστιανοί. Ἔκτισαν πολλές ἐκκλησίες, κάλεσαν ἱερεῖς καί ἔκαναν πάρα πολλά γιά τόν ἐκχριστιανισμό τῆς χώρας.
Ὁ ἄντρας της ὅμως σέ ἡλικία 36 χρονῶν πέθανε καί ἡ Λουντμίλα ἀφιέρωσε ὅλη τήν ὑπόλοιπη ζωή της στόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία. Ἀργότερα τήν ἡγεμονία ἀνέλαβε ὁ ἐγγονός της Βιατσεσλάβος καί ἡ νύφη της Δραγομίρα προσπάθησε νά φέρει πάλι τήν εἰδωλολατρία. Ἐμποδίστηκε ὅμως μέ πολλούς τρόπους ἀπό τήν Λουντμίλα, ἡ ὁποία ἀπειλήθηκε ἀκόμα καί μέ θάνατο ἀπό τήν Δραγομίρα. Γιά νά γλιτώσει, πῆγε καί κρύφτηκε σέ ἕναν πύργο.
Ἐκεῖ τήν βρῆκαν οἱ ἀπεσταλμένοι τῆς Δραγομίρας καί τήν θανάτωσαν. Ἀργότερα ὁ ἐγγονός της μετέφερε τό λείψανό της στήν Πράγα, ὅπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Programma1

Nisteiodromio1
15 Σεπτεμβρίου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
16 Σεπτεμβρίου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
17 Σεπτεμβρίου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
18 Σεπτεμβρίου 2019
Νηστεία
19 Σεπτεμβρίου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
20 Σεπτεμβρίου 2019
Νηστεία - Επιτρέπεται το λάδι και ο οίνος
21 Σεπτεμβρίου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές

Στον χώρο της πλατείας, στην Κάτω Πόλη της Μονεμβασιάς, κυριαρχεί ο μεγάλος και εντυπωσιακός ναός του Ελκόμενου Χριστού, που θεωρείται ο παλαιότερος του βράχου.

Κτίστηκε τον 6ο ή 7ο αιώνα, με την εγκατάσταση των πρώτων κατοίκων της πόλης. Στην αρχική του μορφή ήταν τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική, με νάρθηκα στα δυτικά και μια αψίδα στα ανατολικά, όπου εσωτερικά διαμορφωνόταν μεγάλο ημικυκλικό σύνθρονο. Κατά τον 11ο αιώνα προστέθηκαν οι άλλες δύο αψίδες, της πρόθεσης και του διακονικού, και αντικαταστάθηκε το παλαιότερο μαρμάρινο τέμπλο με νέο, τμήμα του οποίου είναι εντοιχισμένο επάνω από την είσοδο του ναού. Μεγάλης έκτασης εργασίες έγιναν πιθανότατα τον 14ο αιώνα, ενώ το 1520, στα χρόνια της πρώτης ενετικής κυριαρχίας, ο καθολικός αρχιεπίσκοπος Αρσένιος διέθεσε σημαντικό χρηματικό ποσό για επισκευές του ναού. Το 1538, ένας άλλος δωρητής, ο κόμης Κορίνθου Γεώργιος, το επώνυμο του οποίου στην επιγραφή παραποιείται ως «Κουγκύδας», αντικατέστησε τους κίονες με πεσσούς, για να στηρίξει τις καμάρες που κτίστηκαν στη θέση της παλαιάς ξύλινης στέγης. Το 1697, σύμφωνα με επιγραφή πάνω από την είσοδο, προστέθηκαν ο εξωνάρθηκας, το παρεκκλήσιο στη νότια πλευρά και ο τρούλος στο μέσο, περίπου, του κτηρίου. Ο ναός καταστράφηκε το 1770 από την επιδρομή Τουρκοαλβανών και επισκευάσθηκε αρκετές φορές ακόμη.

Το εσωτερικό του διακοσμείται με αξιόλογα έργα του 17ου και 18ου αιώνα, κυρίως φορητές εικόνες. Το μαρμάρινο τέμπλο του, έργο του Γεωργίου Καπαριά από την Τήνο, κατασκευάσθηκε το 1901, και αντικατέστησε το παλαιότερο ξυλόγλυπτο. Το σημαντικότερο κειμήλιο του ναού είναι η περίφημη μεγάλη εικόνα του Ελκόμενου, που χρονολογείται στον 14ο αιώνα και αποτελεί υψηλό καλλιτεχνικό δείγμα της ζωγραφικής του τέλους της εποχής των Παλαιολόγων. Η εικόνα, που είχε κλαπεί το 1979 και μετά την εύρεση και την αποκατάστασή της φυλασσόταν στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών, επέστρεψε στον φυσικό της χώρο το 2011 και εκτίθεται στο παρεκκλήσιο του Αγίου Ιωάννη.

Ο ναός σήμερα λειτουργεί ως μητροπολιτικός και εορτάζει τη Μεγάλη Πέμπτη, ενώ στις 23 Μαΐου εορτάζεται η επιστροφή της εικόνας στη Μονεμβασιά.

 Η ιστορία της εικόνας

Η εικόνα της Σταύρωσης είχε κλαπεί το Νοέμβριο του 1979 από τρεις αρχαιοκάπηλους, οι οποίοι προκάλεσαν σοβαρότατες ζημιές στην εικόνα, εφόσον αφαίρεσαν το μουσαμά με την αγιογραφία και έπειτα τεμάχισαν την εικόνα. Η αστυνομία οδηγήθηκε το 1980 στην εξιχνίαση της υπόθεσης και στη σύλληψη των δραστών, ωστόσο το κακό είχε ήδη γίνει. Τη δύσκολη και απαιτητική προσπάθεια αποκατάστασης της εικόνας ανέλαβαν οι καλύτεροι αγιογράφοι της εποχής, οι οποίοι πέτυχαν την επανασυγκόλληση των διαμελισμένων τμημάτων του τέμπλου και στη συνέχεια τοποθέτησαν το μουσαμά με την αγιογραφία του Ελκομένου.

Η εικόνα του Ελκομένου θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες και ωραιότερες της λεγόμενης Παλαιολόγειας Αναγέννησης και, ως εκ τούτου, αποτελεί ανεκτίμητης αξίας εκκλησιαστικό κειμήλιο. Η επιστροφή της εικόνας στη Μονεμβασία έχει μεγάλη σημασία για τον τόπο, γιατί προέρχεται από το μεγαλύτερο ναό της Κάτω Πόλης, του Ελκομένου Χριστού. Ο ναός οφείλει την ονομασία του στην εικόνα που βρέθηκε εκεί στο τέλος του 12ου αιώνα, με το Χριστό να εικονίζεται με το κεφάλι γερμένο προς τα κάτω από τον πόνο. Ο ναός χτίστηκε περίπου το 1000 μ.Χ. και δέχθηκε την πρώτη μετατροπή τον 12ο αιώνα και τη δεύτερη τον 14ο, ενώ το παρεκκλήσι του Αγ. Ιωάννη πλάι στον ναό (όπου εκτίθεται η εικόνα) έχει τη δική του ιστορία, που ανάγεται στους 12ο-17ο αιώνες, οπότε μεγάλο μέρος του καταστράφηκε.

Τα μέτρα ασφάλειας που έχουν ληφθεί για την κατασκευή του κουβούκλιου φύλαξης της εικόνας ξεπέρασαν τις 200.000 ευρώ.

Εχει δημιουργηθεί μια ειδικά σχεδιασμένη προθήκη με διπλό τζάμι και ένα ειδικό σύστημα εποπτείας με κάμερες, όπου η εικόνα «σαρώνεται» κάθε δύο δευτερόλεπτα για να μην μπορεί να αντικατασταθεί με αντίγραφό της.