• Απολυτίκιο Κυριακή της Πεντηκοστής
    Απολυτίκιο Κυριακή της Πεντηκοστής
  • Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΟΥ
    Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΟΥ
  • Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗ (μεταγλωττισμένο)
    Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗ (μεταγλωττισμένο)
  • Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ
    Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ
  • Όσιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης
    Όσιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης
  • Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ για παιδιά
    Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ για παιδιά
  • ΤΡΕΙΣ ΕΣΕΙΣ, ΤΡΕΙΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ
    ΤΡΕΙΣ ΕΣΕΙΣ, ΤΡΕΙΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ "Ψυχοφελείς ιστορίες & παραβολές"
  • Το πουκάμισο
    Το πουκάμισο
  • Ψυχωφελείς ιστορίες και παραβολές 2
    Ψυχωφελείς ιστορίες και παραβολές 2
  • Το κανδηλάκι
    Το κανδηλάκι
  • Το Παρεκκλήσι του Αγγέλου (ρώσικη ταινία)
    Το Παρεκκλήσι του Αγγέλου (ρώσικη ταινία)
                   
                   
Δευτέρα
17 Ιουνίου

Αγίου Πνεύματος,
Ισαύρου, Μανουήλ, Σαβέλ και Ισμαήλ μαρτύρων

812
Ατυχής εκστρατεία του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Α΄ Ραγκαβέ κατά των Βουλγάρων.
1771
Ο αρχηγός της εξεγέρσεως των Σφακίων Δασκαλογιάννης (Ιωάννης Βλάχος) θανατώνεται στο Ηράκλειο από τους Τούρκους.
1821
Προσκύνημα της σορού του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄ στον μητροπολιτικό ναό της Οδησσού.
Μάχη του Σκουλενίου και τερματισμός της οργανωμένης πολεμικής δράσης των Ελλήνων στη Μολδαβία.
1831
Εκτυπώνονται στο Ναύπλιο τα πρώτα χαρτονομίσματα.
1913
Η Ελληνική Κυβέρνηση διατάσσει γενική αντεπίθεση κατά των Βουλγάρων.
1917
Η Ελλάς εισέρχεται επισήμως στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
1920
Ο Ελληνικός Στρατός απελευθερώνει το Αδραμύττιο της Μικράς Ασίας.
Agioi1

Κυριακή της Πεντηκοστής

pedΠνοῇ βιαίᾳ γλωσσοπυρσεύτως νέμει,
Χριστὸς τὸ θεῖον Πνεῦμα τοῖς Ἀποστόλοις.
Ἐκκέχυται μεγάλω ἑνὶ ἤματι Πνεῦμ' ἁλιεῦσι.

Βιογραφία
«Τη αυτή ημέρα, Κυριακή ογδόη από του Πάσχα, την αγίαν Πεντηκοστήν εορτάζομεν. Πνοή βιαία γλωσσοπυρσεύτως νέμει, Χριστός το θείον Πνεύμα τοις Αποστόλοις. Εκκέχυται μεγάλω ενί ήματι Πνεύμ' αλιεύσι. Ταις των αγίων Αποστόλων πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον ημάς. Αμήν»

Μετά την Ανάληψη του Κυρίου στους ουρανούς, οι Απόστολοι και οι υπόλοιποι μαθητές του, καθώς και οι γυναίκες που από την αρχή τον είχαν ακολουθήσει, η Παναγία Παρθένος Μαρία η Μητέρα του, περίπου 120 άτομα, γύρισαν στο όρος των Ελαιών στην Ιερουσαλήμ και, μπαίνοντας στο υπερώο, δηλαδή στον πάνω όροφο του σπιτιού εκεί, περίμεναν με προσευχή την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, σύμφωνα με την υπόσχεση του Σωτήρα Χριστού. Στο μεταξύ εκεί, εξέλεξαν και τον Ματθία και τον συναρίθμησαν με τους ένδεκα Αποστόλους.

Τότε αυτοί πληρωθέντες από το Πνεύμα το Άγιο, άρχισαν να κηρύττουν και να καλούν τους ανθρώπους να βαπτισθούν και να λάβουν κι αυτοί την χάρη του Αγίου Πνεύματος. Ό,τι είχαν ακούσει και ζήσει κοντά στο Χριστό και δεν το είχαν τότε κατανοήσει, τώρα εν Αγίω Πνεύματι το γνώρισαν και το επαγγέλλονται στο λαό.

Τώρα γνωρίζουν ποια είναι η προοπτική της καινής ζωής και που πρέπει να οδηγήσουν το λαό, γι’ αυτό και τους πρώτους τρεις χιλιάδες που βαπτίστηκαν, τους οδηγούν στο Δείπνο της Ζωής, την Τράπεζα της Θείας Ευχαριστίας, όπου στο εξής θα βρίσκεται συναγμένη η Εκκλησία ως σώμα Χριστού, θα τρέφεται με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου και θα συμμετέχει έτσι στην αιώνια ζωή της Βασιλείας του Θεού.

Με την Πεντηκοστή δεν γεννήθηκε η Εκκλησία ως απλός θεσμός, αλλά ως συνεχής παρουσία της χάριτος του Αγίου Πνεύματος, και γι’ αυτό η Πεντηκοστή δεν είναι ένα γεγονός που συνέβη μια φορά κάποτε, αλλά είναι η ζωή της Εκκλησίας, ως αδιάκοπη κοινωνία του Αγίου Πνεύματος.

Η Πεντηκοστή, αποτελεί τη γενέθλια ημέρα της Εκκλησίας.


Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ήχος πλ. δ'.
Εὐλογητὸς εἶ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ πανσόφους, τοὺς ἁλιεῖς ἀναδείξας, καταπέμψας αὐτοῖς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, καὶ δι' αὐτῶν, τὴν οἰκουμένην σαγηνεύσας· φιλάνθρωπε, δόξα σοι.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ΄.
Ὅτε καταβὰς τὰς γλώσσας συνέχεε, διεμέριζεν ἔθνη ὁ Ὕψιστος· ὅτε τοῦ πυρὸς τὰς γλώσσας διένειμεν, εἰς ἑνότητα πάντας ἐκάλεσε· καὶ συμφώνως δοξάζομεν, τὸ πανάγιον Πνεῦμα.

Άγιος Μνημόνιος επίσκοπος Αμαθούντος Κύπρου (16 Ιουνίου)

AgiosMnimonios15 Άγιος Μνημόνιος χειροτόνησε διάκονο τον Άγιο Τύχωνα. Άλλες πληροφορίες για τη ζωή του δεν έχουμε, εκτός του ότι γίνεται αναφορά σ' αυτόν στη βιογραφία του Αγίου Τύχωνα.

Ἅγιος Τύχων ὁ Θαυματουργός Ἐπίσκοπος Ἀμαθοῦντος Κύπρου (16 Ιουνίου)

15 Ἅγιος Τύχων καταγόταν ἀπό τήν Κύπρο καί ἐγεννήθηκε ἀπό γονεῖς εὐσεβεῖς στήν Ἀμαθούντα τῆς Κύπρου, τήν σημερινή Παλαιά Λεμεσό. Ἤκμασε κατά τούς χρόνους τῶν αὐτοκρατόρων Ἀρκαδίου καί Ὀνωρίου (395 – 423 μ.Χ.). Ἀφιερωθείς ὑπό τῶν φιλοθρήσκων γονέων του στόν Θεό, ἔλαβε ἄρτια μόρφωση καί διακρίθηκε στή μελέτη τῶν Ἁγίων Γραφῶν. Γιά τήν καθαρότητα τοῦ βίου καί τήν ἁγνότητά του ἐχειροτονήθηκε ὑπό τοῦ Ἐπισκόπου Ἀμαθούντος Μνημονίου διάκονος καί στή συνέχεια πρεσβύτερος. Ἡ ἱκανότητα, ὁ θερμός ζῆλος ὑπέρ τοῦ θείου κηρύγματος καί οἱ πολλαπλές ἀρετές του τόν ἀνέδειξαν, μετά τό θάνατο τοῦ Μνημονίου, διάδοχό του, χειροτονηθείς ὑπό τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου Ἁγίου Ἐπιφανίου († 12 Μαΐου). Ὡς Ἐπίσκοπος, ὁ Τύχων διακρίθηκε γιά τά φιλανθρωπικά ἔργα, τήν ἀδιάλειπτη διδασκαλία καί τήν ὑπέρ τῆς ἐξαπλώσεως τῆς Χριστιανικῆς πίστεως μέριμνά του. Ἔτσι, μετέστρεψε πολλούς εἰδωλολάτρες, κατέστρεψε ναούς εἰδωλολατρικούς καί εἴδωλα καί ἀνήγειρε Χριστιανικές ἐκκλησίες.
Κάποια ἡμέρα, πού εἰσῆλθε σέ ἕνα εἰδωλολατρικό ναό, ἔδιωξε ἀπό ἐκεῖ τήν ἱέρεια τῆς Ἀρτέμιδος, τή Μιαρανάθουσα, ἡ ὁποία τόν ἐξύβρισε. Μέ παρρησία ἄρχισε νά τήν ἐλέγχει γιά τήν τυφλή ἐμμονή της στήν ἀσέβεια καί τήν εἰδωλολατρία. Τό θάρρος τοῦ Ἁγίου καί ἡ ἀρετή πού ἀπέπνεε ἡ ὅλη του προσωπικότητα προκάλεσαν τέτοια ἐντύπωση στήν ἱέρεια τῶν εἰδώλων, πού τό θαῦμα ἔγινε. Ἡ Μιαρανάθουσα μέ σεβασμό καί φόβο ἐζήτησε ἀπό τόν Ἅγιο νά τήν κατηχήσει. Ἔτσι δέχθηκε τό Βάπτισμα μέ μετάνοια καί ὀνομάσθηκε Εὐήθεια.
Ἕνεκα τῆς θεοφιλοῦς δράσεώς του καί τῆς ἁγνότητος τοῦ βίου του ἐπροικίσθηκε ἀπό τόν Θεό διά τῆς χάριτος τῆς θαυματουργίας, ἐπιτελέσας πολλά θαύματα στή ζωή καί μετά θάνατον.
Ὁ Ἅγιος Τύχων ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.

Θείας ἔτυχες, ἱερατείας, νεύσι κρείττονι, ἐκλελεγμένος, ὡς θεράπων τῆς Τριάδος ἐπάξιος· σύ γάρ τῶν ἔργων ἐκλάμπων ταῖς χάρισι, τήν Ἐκκλησίαν ἐστήριξας θαύμασι. Τύχων Ὅσιε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκετευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον. Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.

Ἐν ἀσκήσει Ἅγιε, θεοφιλεῖ διαπρέψας, Παρακλήτου δύναμιν, ἐξ ὕψους καθυπεδέξω, ξόανα, καθαιρεῖν πλάνης λαούς δέ σώζειν, δαίμονας, ἀποδιώκειν νόσους ἰᾶσθαι. Διά τοῦτό σε τιμῶμεν, ὡς Θεοῦ φίλον, Τύχων μακάριε.

Μεγαλυνάριον.

Χαίροις τῶν Ὁσίων ὁ κοινωνός· χαίροις τό δοχεῖον, τῶν τοῦ Πνεύματος ἀγαθῶν· χαίροις ὁ τῆς Κύπρου, ἀνέσπερος δᾳδοῦχος, ὦ Τύχων Ἀμαθοῦντος, ποιμήν μακάριε.
Programma1

Nisteiodromio1

16 Ιουνίου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
17 Ιουνίου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
18 Ιουνίου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
19 Ιουνίου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
20 Ιουνίου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
21 Ιουνίου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
22 Ιουνίου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
diax right

15 Ἅγιος Μεθόδιος, ὁ ὁποῖος ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ εἰκονομάχου αὐτοκράτορος Θεοφίλου (829 – 842 μ.Χ.), καταγόταν ἀπό τίς Συρακοῦσες τῆς Σικελίας καί ἀπό εὐγενή οἰκογένεια. Ἀφοῦ ἐπεράτωσε στή γενέτειρά του τίς σπουδές του, μετέβη στήν Κωνσταντινούπολη πρός ἐξεύρεση ἀνάλογης πρός τή μόρφωση καί τίς ἱκανότητές του ἐργασίας. Ἐκεῖ ὅμως, μέ προτροπή κάποιου μοναχοῦ, ἀποσύρθηκε στή μονή Χηνολάκκου καί ἐκάρη μοναχός. Διακρινόμενος γιά τήν ἀσκητικότητα, τή βαθιά μόρφωση, τήν εἰλικρινή εὐσέβεια καί τό καθαρό ἡρωικό φρόνημά του, ἔγινε θαυμαστής καί φίλος τοῦ Ὁσίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου († 11 Νεομεβρίου) καί περιῆλθε μαζί του διάφορους τόπους, βοηθώντας αὐτόν στούς ὑπέρ τῆς προσκυνήσεως τῶν ἁγίων εἰκόνων ἀγῶνές του.
Κατ’ ἀρχάς ὁ αὐτοκράτορας Θεόφιλος προσπάθησε νά προσεταιρισθεῖ τόν Ἅγιο Μεθόδιο, ἐπιδαψιλεύοντας πολλές περιποιήσεις καί ἐπιδεικνύοντας ἰδιαίτερη πρός αὐτόν ἐκτίμηση. Αὐτός ὅμως, τιμώντας τόν αὐτοκράτορα, δέν ἔπαψε νά παραμένει πιστός στήν Ὀρθόδοξη πίστη του, νά κατακρίνει μέ θάρρος καί παρρησία τά κατά τῶν ἁγίων εἰκόνων αὐτοκρατορικά διατάγματα καί νά κατηχεῖ πολλούς τοῦ αὐτοκρατορικοῦ περιβάλλοντος στά θεῖα διδάγματα τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἕνεκα ὅμως τοῦ ὑπερβολικοῦ ζήλου του ὑπέρ τῶν ἁγίων εἰκόνων, συνελήφθη, ἐμαστιγώθηκε μέ φρικώδη τρόπο καί δέσμιος ἐρρίφθηκε, μέ δύο ληστές, ἐντός λάκκου στή νῆσο τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου στήν περιοχή τοῦ Ἀκρίτα, ὅπου παρέμεινε ἐπί ἑπτά ὁλόκληρα χρόνια, ὄχι δέ στό ναό τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου στή νῆσο Ἀντιγόνη, ὅπως θέλει διασωθεῖσα παράδοση.

Μετά τό θάνατο τοῦ Θεοφίλου, ἡ διαδεχθεῖσα αὐτόν Θεοδώρα ἀνεκάλεσε τόν Ἅγιο Μεθόδιο στήν Κωνσταντινούπολη, κατόπιν ὑποδείξεως τοῦ Ὁσίου Ἰωαννικίου, τοῦ ἐν Ὀλύμπῳ ἀσκήσαντος († 4 Νοεμβρίου), καί μέ κοινή ψῆφο κλήρου καί λαοῦ, στίς 12 Φεβρουαρίου 842 μ.Χ., ἀνῆλθε στόν Πατριαρχικό θρόνο.
Πρῶτο μέλημα τοῦ ἁγίου Πατριάρχου ὑπῆρξε ἡ ὁριστική ρύθμιση τοῦ ζητήματος τῶν ἱερῶν εἰκόνων. Πρός τό σκοπό αὐτό, στίς 19 Φεβρουαρίου 842 μ.Χ., συγκρότησε ὑπό τήν προεδρία του Σύνοδο, ἡ ὁποία ἀναστήλωσε τίς ἅγιες εἰκόνες καί ἀναθεμάτισε τούς ἀρχηγούς τῆς εἰκονομαχίας. Ἡ ἀναστήλωση τῶν εἰκόνων ἑορτάσθηκε διά μεγαλοπρεποῦς ἀνά τήν πόλη λιτανείας, μέ συμμετοχή ὅλων τῶν παρεπιδημούντων ἐπισκόπων καί κληρικῶν στήν Κωνσταντινούπολη, τῆς αὐτοκράτειρας Θεοδώρας μετά τοῦ ὑπ’ αὐτῆς ἐπιτροπευομένου ἀνήλικου υἱοῦ της αὐτοκράτορος Μιχαήλ καί σύμπαντος τοῦ λαοῦ τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ἔκτοτε ἐθεσπίσθηκε νά ἑορτάζεται πανηγυρικά ὁ θρίαμβος αὐτός τῆς Ὀρθοδοξίας τήν Α’ Κυριακή τῶν Νηστειῶν, τῆς Ὀρθοδοξίας.
Οἱ Στουδίτες, φίλοι καί σύμμαχοι τοῦ νέου Πατριάρχου, μέχρι τῆς ἐκλογῆς του στόν Πατριαρχικό θρόνο, ἐνῶ ἔπρεπε νά εἶναι ἰκανοποιημένοι ἀπό τό θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας, ξαφνικά ἔγιναν οἱ βιαιότεροι ἐχθροί τοῦ Ἁγίου Μεθοδίου. Τά αἴτια τῆς ἐχθρότητος αὐτῆς τῶν Στουδιτῶν εἶναι πολλαπλά. Δέν πρέπει νά διαφεύγει τῆς προσοχῆς ὅτι ὁ Ἅγιος Μεθόδιος ἐξελέγη Πατριάρχης, ἐνῶ τέσσερις Στουδίτες συνυποψήφιοι ἀγνοήθηκαν.
Στή συνέχεια ὁ Ἅγιος Μεθόδιος ἐφρόντισε καί μετεκομίσθησαν μέ τιμή στήν Κωνσταντινούπολη τά ἱερά λείψανα τῶν τελειωθέντων στήν ἐξορία Ἁγίων Νικηφόρου, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως († 2 Ἰουνίου) καί Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου. Ἡ μετακομιδή ἔλαβε χώρα στίς 26 Ἰανουαρίου 844 μ.Χ.
Τόν ὑπόλοιπο βίο του διῆλθε ἐπουλώνοντας τίς πληγές πού προῆλθαν ἀπό τήν εἰκονομαχία, ζώντας ἀσκητικά, παρά τό ὑπέργηρο τῆς ἡλικίας του, διακρινόμενος στό χάρισμα τῆς καλλιγραφίας καί τή μεταγραφή πολλῶν Ψαλτηρίων.
Ὁ Ἅγιος Μεθόδιος ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη, τό 847 μ.Χ., ἡ δέ Ἐκκλησία, ἐπιβραβεύουσα τούς ὑπέρ αὐτῆς ἀγῶνές του, τόν κατέταξε μεταξύ τῶν Ὁμολογητῶν της.
Πρό τοῦ τάφου τοῦ Ἁγίου Μεθοδίου, στό ναό τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ὁ αὐτοκράτορας ἐρχόμενος τήν δεύτερη ἡμέρα τοῦ Πάσχα προσευχόταν καί ἄναβε κεριά.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α’. Τόν συνάναρχον Λόγον.
Εὐσεβείας τήν μέθοδον προβαλλόμενος, αἱρετικῶν διαλύεις τάς ἐπινοίας στερρῶς, Ὀρθοδόξων ἡ κρηπίς Πάτερ Μεθόδιε· τήν γάρ Εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, ἀνεστήλωσας τιμᾶν, ὡς θεῖος ἱεροφάντωρ· καί νῦν ἀεί ἐκδυσώπει, ἐλεηθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.

Κοντάκιον. Ἦχος β’. Τούς ἀσφαλεῖς.
Ὡς ἱερόν, ὁμολογίας πρόβολον, καί ἀρραγές, τῆς Ἐκκλησίας ἔρεισμα, Ἱεράρχην σε περίδοξον, ὁ Ἰησοῦς προεχειρίσατο· τήν τούτου γάρ Εἰκόνα κατασπάζεσθαι, ἐν σχέσει ἀνεκήρυξας Μεθόδιε, παρέχων ἡμῖν πταισμάτων ἄφεσιν.

Μεγαλυνάριον.
Τῆς Ὀρθοδοξίας λύρα τερπνή, καί τῆς Ἐκκλησίας, ὑποβάθρα θεοπαγής, ὤφθης Ἱεράρχα, Εἰκονομάχων θράσος, εἰς γῆς κατεδαφίσας, Πάτερ Μεθόδιε.

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 196 επισκέπτες και κανένα μέλος

Εμφανίσεις Άρθρων
1209065