diax
Agioi1

Σύλληψις Ἁγίας Ἄννης (9 Δεκεμβρίου)

AgiaAnna_118ήμερα ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τήν σύλληψη τῆς Ἁγίας Ἄννης, μητέρας τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ὁ Κύριος μας, προετοιμάζοντας τήν ἐπίγεια κατοικία Του, ἔστειλε ἄγγελο στό ταπεινό ζεῦγος Ἰωακείμ καί Ἄννα γιά νά προμηνύσει τήν γέννηση τῆς Θεομήτορος. Ἡ Παρθένος Μαρία γεννήθηκε μέ θαυματουργικό τρόπο, σύμφωνα μέ τίς χριστιανικές παραδόσεις. Μέ τόν τρόπο αὐτό ὁ Θεός χάρισε στόν Ἰωακείμ καί στήν Ἄννα τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, μέσω τῆς ὁποίας ἔμελλε νά ἀποκτήσει σάρκα ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Σύμφωνα με το προαιώνιο σχέδιο του Θεού, ο οποίος επιθυμούσε να ετοιμάσει ένα πάναγνο κατοικητήριο για να κατασκηνώσει μαζί με τους ανθρώπους, δεν επετράπη στον Ιωακείμ και την Άννα να αποκτήσουν απογόνους. Και οι δύο είχαν φθάσει σε προχωρημένη ηλικία και είχαν μείνει στείροι - συμβολίζοντας την ανθρώπινη φύση, στρεβλωμένη και αποξηραμένη από το βάρος της αμαρτίας και του θανάτου -, δεν έπαυσαν ωστόσο να παρακαλούν τον Θεό να τους λυτρώσει από το όνειδος της ατεκνίας.
Όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, ο Θεός έστειλε τον Αρχάγγελο Γαβριήλ στον Ιωακείμ που είχε αποσυρθεί σε ένα βουνό και στην Άννα που θρηνούσε την δυστυχία της στον κήπο τους, για να τους αναγγείλει ότι επρόκειτο σύντομα να εκπληρωθούν στο πρόσωπό τους οι πάλαι προφητείες και ότι θα γεννούσαν τέκνο που προοριζόταν να καταστεί η αυθεντική Κιβωτός της καινής Διαθήκης, η θεία Κλίμαξ, η άφλεκτος Βάτος, το αλατόμητον Όρος, ο ζωντανός Ναός όπου θα κατοικούσε ο Λόγος του Θεού.
AgiaAnna_2Την ημέρα αυτή, με την σύλληψη της Αγίας Άννης, τερματίζεται η στειρότητα της ανθρώπινης φύσης, που χωρίσθηκε από τον Θεό δια του θανάτου· και με την υπέρ φύσιν τεκνοποίηση αυτής που είχε μείνει στείρα έως την ηλικία κατά την οποία δεν μπορούν πλέον φυσιολογικά να τεκνοποιήσουν οι γυναίκες, ο Θεός ανήγγειλε και επιβεβαίωσε το πλέον υπερφυές θαύμα της ασπόρου συλλήψεως και την αμώμου γεννήσεως του Χριστού από τα σπλάγχνα της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας.
Παρότι εγεννήθη από θεία επέμβαση, η Παναγία προήλθε από σύλληψη μέσω συνευρέσεως ανδρός και γυναικός κατά τους νόμους της ανθρώπινης φύσης μας, της πεπτωκυίας και δέσμιας της φθοράς και του θανάτου μετά το προπατορικό αμάρτημα (βλ. Γέν. 3,16) [1]. Σκεύος εκλογής, τίμιος Ναός που προετοίμασε ο Θεός πρό των αιώνων, η Θεοτόκος είναι η πλέον αγνή και τέλεια αντιπρόσωπος της ανθρωπότητας, αλλά δεν βρίσκεται εκτός της κοινής κληρονομίας και των συνεπειών του αμαρτήματος των πρωτοπλάστων. Ακριβώς όπως έπρεπε, για να μας λυτρώσει ο Χριστός από το κράτος του θανάτου δια του εκουσίου Σταυρικού Του θανάτου (βλ. Εβρ. 2,14), να γίνει ο σαρκωθείς Λόγος του Θεού όμοιος με τον άνθρωπο στα πάντα πλην της αμαρτίας, εξίσου απαραίτητο ήταν η Μητέρα Του, στα σπλάγχνα της οποίας ο Λόγος του Θεού ενώθηκε με την ανθρώπινη σάρκα, να είναι σε κάθε τι όμοια με εμάς, υποκείμενη στην φθορά και στον θάνατο, μή τυχόν και θεωρηθεί ότι η Λύτρωση και η Σωτηρία δεν μας αφορούν απολύτως και εξ ολοκλήρου, εμάς του απογόνους του Αδάμ.

Η Θεοτόκος εξελέγη μεταξύ των γυναικών όχι τυχαίω τω τρόπω, αλλά γιατί ο Θεός είχε προβλέψει προαιωνίως ότι θα ήταν σε θέση να διαφυλάξει τελείως την αγνότητά της ώστε να Τον δεχθεί μέσα της [2]. Και ενώ συνελήφθη και γεννήθηκε όπως όλοι μας, αξιώθηκε να καταστεί κατά σάρκα Μητέρα του Υιού του Θεού και κατά πνεύμα μητέρα όλων μας. Γλυκύτατη και φιλεύσπλαγχνος, είναι σε θέση να μεσιτεύει υπέρ ημών ενώπιον του Υιού της, ώστε να μας χαρίσει Εκείνος το μέγα έλεος.
Ακριβώς όπως ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είναι ο καρπός της παρθενίας της, η Υπεραγία Θεοτόκος ήταν καρπός της σωφροσύνης του Ιωακείμ και της Άννας. Ακολουθώντας αυτήν την οδό της αγνότητος και εμείς, μοναχοί και σώφρονες χριστιανοί, κάνουμε να γεννηθεί και να μεγαλώσει μέσα μας ο Σωτήρας Χριστός.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
[1] Η Ορθόδοξος Εκκλησία απορρίπτει το δόγμα της “ασπίλου Συλλήψεως” που κατοχύρωσε η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία το 1858, χωρίς ωστόσο να μειώνει την τιμή της Θεοτόκου. Διότι, σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας, δεν κληρονομούμε την προσωπική ευθύνη της αμαρτίας του Αδάμ, αλλά απλώς τις συνέπειες του προπατορικού αμαρτήματος: τον θάνατο, την φθορά και τα αδιάβλητα πάθη (συμπεριλαμβανομένης της αναπαραγωγής μέσω της σαρκικής ένωσης) που δημιουργούν στον άνθρωπο μια ροπή προς την ηδονή. Για τον λόγο αυτό, οι Ορθόδοξοι δεν έχουν καμιά δυσκολία να αναγνωρίσουν ότι η Θεοτόκος ήταν κληρονόμος, όπως όλοι μας, των συνεπειών της παρακοής του Αδάμ (μόνος ο Χριστός ήταν απαλλαγμένος), αλλά ότι ήταν ταυτόχρονα και αγνή και αναμάρτητος σε προσωπικό επίπεδο, αφού εν ελευθερία διαφυλάχθηκε από όλες τις έλξεις του κόσμου και των παθών, και εκουσίως συνεργάσθηκε στην εκπλήρωση του σωτηρίου σχεδίου του Θεού, υπακούοντας με πραότητα στην βούλησή Του: Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά του ρήμα σου, απάντησε στον Άγγελο (Λουκ. 1,38).
[2] Αυτό είναι το νόημα των Εισοδίων της Θεοτόκου, που εορτάζουμε στις 21 Νοεμβρίου.

{Πηγή: “Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας”, υπό ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, εκδ. Ίνδικτος (τόμος τέταρτος – Δεκέμβριος, σ. 93-95)}

Πηγή: http://vatopaidi.wordpress.com/2009/12/09/syllipsis-agias-annas/

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’.
Σήμερον τῆς ἀτεκνίας δεσμά διαλύονται· τοῦ Ἰωακείμ γάρ καί τῆς Ἄννης, εἰσακούων Θεός, παρ’ ἐλπίδα τεκεῖν αὐτούς, σαφῶς ὑπισχνεῖται Θεόπαιδα, ἐξ ἧς αὐτός ἐτέχθη ὁ ἀπερίγραπτος, βροτός γεγονώς, δι’ Ἀγγέλου κελεύσας βοῆσαι αὐτῇ· χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετά σοῦ.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τόν τάφον σου Σωτήρ.
Βουλῇ τῇ θεϊκῇ, ἡ θεόκλητος Ἄννα, δεσμῶν στειρωτικῶν, λυτρωθεῖσα ἐν γήρᾳ, ἀξίως συνέλαβε, τήν τόν Λόγον κυήσασαν· ἣν θεώμενος, Ἰωακείμ ὁ θεόφρων, ἀνεβόησε· Τίς ἀνυμνήσει Οἰκτιρμόν, βυθόν τῆς προνοίας σου;

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ἑορτάζει σήμερον, ἡ οἰκουμένη, τήν τῆς Ἄννης σύλληψιν, γεγενημένην ἐκ Θεοῦ· καί γάρ αὐτή ἀπεκύησε, τήν ὑπέρ λόγον τόν Λόγον κυήσασαν.

Ἕτερον Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Τήν θεοχάλκευτον λυχνίαν καί ἑπτάφωτον
Τῇ θεϊκῇ ἐπαγγελίᾳ ἐκομίσασθε
Ἰωακείμ τε καί Ἄννα μετ’ εὐφροσύνης.
Ἀλλ’ ὡς θεῖοι τοῦ Παντάνακτος Προπάτορες
Ἀπό πάσης ἡμᾶς ῥύσασθε κακώσεως
Τούς κραυγάζοντας, χαίροις ζεῦγος θεόλεκτον.

Μεγαλυνάριον.
Σήμερον ἡ Ἄννα ἡ εὐκλεής, φύσεως τοῖς νόμοις, συλλαμβάνει θείᾳ βουλῇ, τήν τόν Θεόν Λόγον, ὑπερφυῶς τεκοῦσαν· τήν σύλληψιν οὖν ταύτης φαιδρῶς αἰνέσωμεν.

Ἁγία Ἄννα ἡ Προφήτιδα Μητέρα τοῦ Προφήτη Σαμουήλ (9 Δεκεμβρίου)

7ταν στείρα γιά πολλά χρόνια καί βυθίστηκε σέ μεγάλη θλίψη. Ἡ ψυχή της ποθοῦσε νά σφίξει στήν ἀγκαλιά της ἕνα δικό της παιδί. Ἀλλά ὁ καιρός περνοῦσε καί ἡ στείρωση παρέμενε. Παρ’ ὅλα αὐτά ὅμως ἡ Ἄννα, πού ἦταν σύζυγος τοῦ Ἐλκανᾶ, γιοῦ τοῦ Ἱερεμεήλ, ἀπό τήν Ἀρμαθαίμ, εἶχε συνεχή ἐλπίδα στόν Θεό. Καί κάθε χρόνο, ἀνέβαινε στόν οἶκο τοῦ Κυρίου στήν Σηλῶ καί προσευχόταν μέ δάκρυα καί νηστεῖες. Ὁ καλός της σύζυγος Ἐλκανᾶ, προσπαθοῦσε νά τήν παρηγορήσει, ἀλλά ἡ Ἄννα ἦταν ἀπαρηγόρητη καί συνεχῶς προσευχόταν στόν Θεό νά τῆς χαρίσει παιδί καί αὐτή θά τό ἀφιέρωνε σ’ Αὐτόν. Ἡ θερμή προσευχή της εἰσακούστηκε καί ἡ Ἄννα συνέλαβε. Ἔκανε γιό καί τόν ὀνόμασε Σαμουήλ. Μετά τήν ἀπογαλάκτιση τοῦ παιδιοῦ, οἱ δυό γονεῖς ἀνέβηκαν στήν Σηλῶ μαζί μέ τόν Σαμουήλ καί μέ ὅτι ὅριζε ὁ νόμος σ’ αὐτές τίς περιστάσεις. Ἐκεῖ ἡ εὐσεβής Ἄννα ἔφερε τό παιδάκι της στόν ἱερέα Ἠλί, γιά νά τό ἀφιερώσει στήν ὑπηρεσία τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου. Καί γεμάτη χαρά καί ἐνθουσιασμό εἶπε τόν ὑπέροχο ὕμνο: «Ἐστερεώθη καρδία μου ἐν Κυρίῳ, ὑψώθη κέρας μου ἐν Θεῷ μου, ἐπλατύνθη ἐπ’ ἐχθρούς μου τό στόμα μου, εὐφράνθην ἐν σωτηρίᾳ σου». Μετά ἀπ’ αὐτό, ἡ θεία χάρη εὐλόγησε τήν πίστη καί τήν εὐσεβή ἀφοσίωση τῆς Ἄννας ἀκόμη περισσότερο. Τῆς χάρισε τρεῖς ἀκόμα γιούς καί δυό θυγατέρες. Καί πραγματοποιήθηκε ἔτσι ἡ προφητική της ἐνόραση, κατά τήν ὁποία εἶπε: «στείρα ἔτεκεν ἑπτά, καί ἡ πολλή ἐν τέκνοις ἠσθένησεν». Γιά τήν Ἄννα αὐτή, ὁ Χρυσόστομος ἀφιέρωσε πολλές καί λαμπρές ὁμιλίες.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ὅσιος Στέφανος ὁ νεολαμπὴς ὁ ἐν τῷ Ἁγίῳ Ἀντίπα (9 Δεκεμβρίου)

3εννήθηκε στήν Κωνσταντινούπολη καί ἔζησε τόν 8ο αἰώνα μ.Χ.
Ἀνατράφηκε μέ εὐσέβεια ἀπό τούς γονεῖς του Ζαχαρία καί Θεοφανῶ καί ἀγωνίστηκε γιά τήν Ὀρθοδοξία θερμότατα, στά χρόνια πού βασίλευε ὁ Θεόφιλος ὁ εἰκονομάχος.
Ὅταν ἐπί βασιλίσσης Θεοδώρας ἦλθε ὁ θρίαμβος τῆς Ὀρθόδοξης πίστης, ὁ Πατριάρχης Μεθόδιος χειροτόνησε τόν Στέφανο πρεσβύτερο καί τόν κατάταξε στόν κλῆρο τῆς ἀρχιεπισκοπῆς Κωνσταντινουπόλεως. Μετά τόν θάνατο τοῦ πατέρα του Ζαχαρία, κληρονόμησε μεγάλη περιουσία, τήν ὁποία διαμοίρασε σέ φιλανθρωπικά ἱδρύματα καί ὁ ἴδιος ἀφοσιώθηκε στίς ὑποχρεώσεις τῆς ἱερῆς διακονίας, φωτίζοντας καί ἐνισχύοντας μέ τήν διδασκαλία του ψυχές.
Κατοικοῦσε δέ στήν περιοχή τοῦ ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἀντίπα, ὅπου προσέρχονταν πολλοί καί ἀπό ὅλες τίς τάξεις, ἑλκυσμένοι ἀπό τήν φήμη τῆς ἀρετῆς καί τῆς διδακτικότητάς του.
Ὁ Ὅσιος Στέφανος ἀπεβίωσε εἰρηνικά σέ ἡλικία 73 ἐτῶν.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Programma1

Nisteiodromio1
9 Δεκεμβρίου 2019
Νηστεία -Επιτρέπεται το ψάρι
 
10 Δεκεμβρίου 2019
Νηστεία- Επιτρέπεται το ψάρι
 
11 Δεκεμβρίου 2019
Νηστεία 
 
12 Δεκεμβρίου 2019
Νηστεία - Επιτρέπεται το ψάρι
 
13 Δεκεμβρίου 2019
Νηστεία
 
14 Δεκεμβρίου 2019
Νηστεία- Επιτρέπεται το ψάρι
 
15 Δεκεμβρίου 2019
Νηστεία  - Επιτρέπεται το ψάρι
 
 
 

Ὁδηγίες γιὰ τὴν τέλεση Βαπτίσεως
Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι γονεῖς, προκειμένου νὰ βαπτίσουν τὸ παιδί τους, πρέπει νὰ ἐνεργήσουν ὡς ἑξῆς:

1. Γενικὰ
α) Σὲ ὅποιον Ναὸ καὶ ἂν τελέσουν τὸ Μυστήριο, πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ προκαθορίσουν ἐγκαίρως, τὴν ἡμέρα καὶ ὥρα τέλεσής του μὲ τὸν Ἐφημέριο.

β) Πρὶν τὴν ὥρα τῆς Βάπτισης ἢ νωρίτερα νὰ προσκομίσουν στὸν Ἐφημέριο, τὴν Ληξιαρχικὴ Πράξη γέννησης τοῦ παιδιοῦ, ἡ ὁποία ἔχει ἐκδοθεῖ ἀπὸ τὸ Δῆμο, στὸν ὁποῖο ἔχει δηλωθεῖ ἡ γέννησή του.

γ) Ἐὰν ἐπιθυμοῦν νὰ τελέσουν τὸ Μυστήριο, ὄχι στὸ Ναὸ τῆς Ἐνορίας τους, ἀλλὰ σὲ ἄλλη Ἐνορία, τότε πρέπει νὰ ζητήσουν ἀπὸ τὸν Ἐφημέριο τῆς Ἐνορίας τους νὰ μεταβιβάσει τὴν Ληξιαρχικὴ Πράξη γέννησης τοῦ παιδιοῦ, στὸ Ναὸ ὅπου θὰ τελεσθεῖ τὸ Μυστήριο. Συνιστᾶται νὰ τελεῖται τὸ Μυστήριο στὸ Ναὸ τῆς Ἐνορίας κατοικίας τοῦ νηπίου, ἀφοῦ ἐκεῖ θὰ συνεχίσει νὰ ἔχει τὴν Ἐκκλησιαστικὴ ἀναφορὰ και συναναστροφή του.

δ) Ὁ Ἱερέας ποὺ τέλεσε τὸ Μυστήριο ἐκδίδει Δήλωση Βαπτίσεως.

ε) Ἡ Δήλωση Βαπτίσεως κατατίθεται, ἐντὸς μηνὸς στὸ Ληξιαρχεῖο τοῦ Δήμου, ὅπου εἶναι ἐγγεγραμμένη ἡ γέννηση τοῦ παιδιοῦ.

στ) Ἀνάδοχος τοῦ παιδιοῦ δὲν μπορεῖ νὰ γίνει ἀλλόδοξος ἢ ἀλλόθρησκος, ἀλλὰ καὶ Ὀρθόδοξος, ὁ ὁποῖος ἔχει τελέσει μόνο πολιτικὸ Γάμο.

ζ) Τέκνα προερχόμενα ἀπὸ γονεῖς ποὺ ἔχουν τελέσει μόνο πολιτικὸ γάμο, βαπτίζονται ἐφόσον ὁ Ἀνάδοχος ἐγγυᾶται τὴν κατήχηση τοῦ νεοφωτίστου.

2. Εἰδικὲς περιπτώσεις
α) Σὲ περίπτωση ποὺ μὲ δικαστικὴ Ἀπόφαση, τὴν ἐπιμέλεια τοῦ παιδιοῦ ἔχει ὁ ἕνας γονεὺς ἢ κηδεμόνας γιὰ τὴν τέλεση τοῦ Μυστηρίου καὶ τὴν Ὀνοματοδοσία ἀπαιτεῖται Ὑπεύθυνη Δήλωση τοῦ ἑτέρου γονέα ὅτι συμφωνεῖ ἢ σὲ κατάσταση Κηδεμονίας, ἀμφοτέρων τῶν γονέων, ὅτι συμφωνοῦν.

β) Σὲ περίπτωση διαφωνίας τῶν γονέων, γιὰ τὸ Βάπτισμα ἢ τὴν Ὀνοματοδοσία μπορεῖ αὐτὰ νὰ γίνουν κατόπιν Δικαστικῆς Ἀποφάσεως.

Προσοχή! Δικαστικὴ ἀπόφαση, ἡ ὁποία ἀναθέτει μόνο τὴν ἐπιμέλεια τοῦ τέκνου, προσωρινὴ ἢ μή, στὸν ἕνα ἐκ τῶν δύο γονέων, δὲν καλύπτει τὸν Ἐφημέριο γιὰ τὴν τέλεση Βαπτίσεως.

γ) Γιὰ κάθε περίπτωση, πρὶν τὸ βάπτισμα ἀνηλίκου, οἱ γονεῖς, μὲ ἐπίδειξη τῆς ἀστυνομικῆς ταυτότητός τους, γιὰ τὴν συμφωνία τῶν στοιχείων τους μὲ τὴν Ληξιαρχικὴ πράξη, ὑπογράφουν ἐνώπιον τοῦ Ἐφημερίου γιὰ τὸ θρήσκευμα καὶ τὸ ὄνομα τοῦ νηπίου.

Σὲ περίπτωση ἀπουσίας ἑνὸς γονέως, ὁ ἐφημέριος μπορεῖ νὰ τελέσει τὸ Μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος, ὅταν ὁ ἕτερος γονεὺς προσκομίσει θεωρημένο ἀντίγραφο, εἴτε τῆς ληξιαρχικῆς πράξεως θανάτου, εἴτε τῆς σχετικῆς δικαστικῆς ἀπόφασης, βάσει τῶν ὁποίων ὁ ἀπουσιάζων γονεὺς κηρύττεται ρητῶς ἄφαντος ἢ ἔκπτωτος ἀπὸ τὴ γονικὴ μέριμνα.

δ) Σὲ περίπτωση ἀπουσίας τοῦ ἑνὸς γονέως λόγῳ εὐλόγου κωλύμματος (ἀσθενείας, ἀποδημίας κλπ.), τότε ὁ Ἐφημέριος μπορεῖ νὰ προχωρήσει στὴν τέλεση τοῦ Βαπτίσματος, ἐφ᾿ ὅσον ἐκ μέρους τοῦ ἀπόντος γονέως ὑποβληθεῖ, εἴτε βεβαίωση ἐνώπιον συμβολαιογράφου, εἴτε ὑπεύθυνη δήλωση μὲ τὸ γνήσιο τῆς ὑπογραφῆς θεωρημένο, ὅτι συγκατατίθεται γιὰ τὴν βάπτιση τοῦ τέκνου κατὰ τὸ Ὀρθόδοξο δόγμα καὶ μὲ τὸ συγκεκριμένο ὄνομα.

στ) Σὲ περίπτωση διάστασης ἢ διαζυγίου ἢ ὅταν ἡ μητέρα τοῦ ἀνήλικου τέκνου ἐπικαλεῖται ὅτι πατέρας τοῦ τέκνου εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὸν ἀναγραφόμενο στὴν Ληξιαρχικὴ πράξη γεννήσεως, ὁ Ἐφημέριος 1) ὀφείλει νὰ ἀναζητήσει τὸν πατέρα, τὸ ὄνομα τοῦ ὁποίου ἀναγράφεται στὴν ληξιαρχικὴ πράξη καὶ νὰ λάβει τὴν συγκατάθεσή του γραπτῶς 2) ἂν ἔχει προσβληθεῖ ἡ πατρότητα ἢ ἔχει ἀναγνωρισθεῖ τὸ τέκνον ἑκούσια, ὁ Ἐφημέριος μπορεῖ νὰ δεχθεῖ ὡς πατέρα τὸν προσδιοριζόμενον ὑπὸ τοῦ Ληξιαρχείου, διὰ νεωτέρας σημειώσεως καὶ διορθώσεως ἐπὶ τῆς ληξιαρχικῆς πράξης γεννήσεως.

ζ) Σὲ περίπτωση ἄγαμης μητέρας, ἐπειδὴ αὐτὴ ἀσκεῖ μόνη της τὴ γονικὴ μέριμνα, ὁ Ἐφημέριος μπορεῖ νὰ τελέσει τὴν Βάπτιση καὶ νὰ δώσει ὄνομα, ἐφ᾿ ὅσον ἡ ἄγαμη μητέρα συμπληρώσει Ὑπεύθυνη Δήλωση τοῦ Ν.1599/86, μὲ θεωρημένο τὸ γνήσιο τῆς ὑπογραφῆς της, στὴν ὁποία θὰ δηλώνει ὑπευθύνως ὅτι ἀσκεῖ ἀποκλειστικῶς τὴ γονικὴ μέριμνα ἐπὶ τοῦ ἀνήλικου τέκνου της, ὅτι δὲν ὑφίσταται δικαστικὴ ἀπόφαση, ἡ ὁποία νὰ ἀπονέμει δικαίωμα ἀσκήσεως γονικῆς μέριμνας καὶ στὸν πατέρα τοῦ ἀνήλικου τέκνου καί, τέλος, ὅτι ἐπιθυμεῖ τὸ ἀνήλικο τέκνο της νὰ βαπτισθεῖ κατὰ τὸ Ὀρθόδοξο δόγμα καὶ νὰ λάβει συγκεκριμένο ὄνομα.

η) Ἡ ἀναγραφὴ στὸ βιβλίο Βαπτίσεων ἑνὸς Ὀνόματος, ἡ ἐκφώνηση ὅμως δύο ὀνομάτων, κατὰ τὴν Κατήχηση καὶ τὴν τριπλῆ Κατάδυση δὲν ἐπιτρέπεται.

Γιὰ τὴν προσέλευση στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία
Ἑτεροδόξων καὶ Ἀλλοθρήσκων
Α. Ἐνήλικες
Στὴν περίπτωση ποὺ Ἑτερόδοξος ἢ Ἀλλόθρησκος θελήσει νὰ ἐνταχθεῖ στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἰσχύουν τὰ ἑξῆς:

α) Ἐὰν εἶναι Ρωμαιοκαθολικός, χρίεται διὰ τοῦ Ἁγίου Μύρου. (σημ.: βαπτίζεται κανονικά).

β) Ἐὰν εἶναι Προτεστάντης καὶ ΕΧΕΙ Τριαδικὸ Βάπτισμα, χρίεται διὰ τοῦ ἁγίου Μύρου. (σημ.: βαπτίζεται κανονικά).

γ) Ἐὰν εἶναι Προτεστάντης καὶ ΔΕΝ ἔχει Τριαδικὸ Βάπτισμα (βλ.Σημ.), βαπτίζεται κανονικά.

δ) Ἐὰν εἶναι ἀλλόθρησκος (Μουσουλμάνος, Βουδιστής, κλπ.) ἢ ἄθρησκος βαπτίζεται. (βλ.Ἑνότητα Γ´).

Σημ. Πρόκειται γιὰ αἱρετικὲς παραφυάδες, μερικὲς ἀπὸ τὶς ὁποῖες εἶναι καὶ οἱ ἑξῆς: Ἀγαπινισμός, Ἀδελφοὶ ἐλευθέρου Πνεύματος, Ἀντβεντισταὶ τῆς Ἑβδόμης Ἡμέρας, Βοημοὶ Ἀδελφοί, Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ τῆς Πεντηκοστῆς, Καθαροί, Κουάκεροι, Μορμόνοι, Χριστάδελφοι, τὰ Παιδιὰ τοῦ Μῶ, Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία τῆς Πεντηκοστῆς, Ἀντιτριαδικὲς Πεντηκοστιανὲς Ὁμάδες (Κοινωνία τῶν Μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ, Ἀνανεωμένοι Χριστιανοὶ κλπ), ὑπερκοινοτικὲς Πεντηκοστιανὲς Κινήσεις (Εὐαγγελικὴ Ἀδελφότης ἢ Πεντηκοστή, Πανελλήνιος Χριστιανικὴ Ἀδελφότης) κλπ.

Β. Νήπια
1. Ἑτερόδοξοι ἢ Ἀλλόθρησκοι γονεῖς, ὑποβάλλουν σχετικὴ αἴτηση -Ὑπεύθυνη Δήλωση, ξεχωριστὴ ὁ καθένας τους, μὲ θεωρημένο τὸ γνήσιο τῆς ὑπογραφῆς, στὸν Ἐφημέριο τῆς Ἐνορίας τῆς κατοικίας τους στὴν ὁποία ἀναφέρουν ὅτι ἐπιθυμοῦν τὸ νήπιό τους νὰ βαπτισθεῖ.

2. Σὲ περίπτωση ποὺ στὴν προσκομιζόμενη Ληξιαρχικὴ Πράξη γεννήσεως σημειώνεται συγκεκριμένο ὄνομα, ὁ Ἐφημέριος δὲν ἐπιτρέπεται νὰ μεταβάλει τὸ δοθὲν ὄνομα, οὔτε νὰ προσθέσει ἄλλο ἀπὸ τὸ ἀρχικῶς δοθέν, ἢ σὲ περίπτωση δύο ὀνομάτων, νὰ ἀφαιρέσει τὸ ἕνα.

Ἐὰν οἱ γονεῖς ἀσκοῦν ἀφόρητη πίεση ἐπὶ τοῦ Ἐφημερίου γιὰ μεταβολὴ τοῦ δοθέντος ὀνόματος, ὁ Ἐφημέριος ὀφείλει νὰ ζητήσει ὑπεύθυνη Δήλωση ξεχωριστὴ ἀπὸ τὸν κάθε γονέα, μὲ θεωρημένο τὸ γνήσιο τῆς ὑπογραφῆς, στὴν ὁποία ὁ κάθε γονεύς, θὰ δηλώνει ὅτι ἐπιθυμεῖ τὸ παιδί του νὰ βαπτισθεῖ κατὰ τὸ Ὀρθόδοξο δόγμα καὶ νὰ λάβει συγκεκριμένο ὄνομα.

Ὁ Ἐφημέριος, ἐπίσης, προειδοποιεῖ τοὺς γονεῖς πρὶν τὸ Βάπτισμα, ὅτι ἐφ᾿ ὅσον στὴ Δήλωση Βαπτίσεως ἀναγραφεῖ ἄλλο ὄνομα, ἄσχετο ἀπ᾿ αὐτὸ τῆς Ληξιαρχικῆς Πράξης, τὸ ἁρμόδιο Ληξιαρχεῖο θὰ τοὺς παραπέμψει στὸ ἀντίστοιχο Πρωτοδικεῖο, πρὸς ἔκδοση δικαστικῆς ἀπόφασης, ἡ ὁποία θὰ διευκρινίζει ποιό ἀπὸ τὰ δύο ὀνόματα ἰσχύει.

3. Σὲ περίπτωση ποὺ ὁ ἕνας μόνο γονέας ἐπιθυμεῖ τὴν Βάπτιση, ἀπαιτεῖται Δικαστικὴ Ἀπόφαση.

4. Ἀπαραιτήτως, πρέπει νὰ ὑπάρχει Ὀρθόδοξος Ἀνάδοχος (Νονὸς) ὁ ὁποῖος καὶ θὰ ἀναλάβει μεταβαπτισματικὰ τὴν Κατήχηση τοῦ ἀνηλίκου.

Γ. Ἐνήλικες (προσέλευση)
1) Ὁ Ἑτερόδοξος ἢ Ἀλλόθρησκος συμπληρώνει Αἴτηση Βαπτίσεως, στὴν ὁποία καταγράφει ὅλα τὰ προσωπικὰ στοιχεῖα του (ὄνομα, διεύθυνση, θρήσκευμα, Χώρα προέλευσης κλπ.) στὴν ὁποία ἀναφέρει ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ γίνει Χριστιανὸς Ὀρθόδοξος ἀβιάστως καὶ ἐλευθέρως καὶ τὴν ὁποία ὑποβάλλει στὸν ἐνοριακὸ Ναό, τῆς περιοχῆς κατοικίας του.

2) Ὁ Ἐφημέριος διαβιβάζει τὴν Αἴτησή στὴν Ἱ. Μητρόπολη , δηλώνοντας, ὅτι ὁ Αἰτῶν ἐπιθυμεῖ νὰ ἐνταχθεῖ στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, καὶ εἰσηγεῖται νὰ Κατηχηθεῖ καὶ νὰ Βαπτισθεῖ.

3) Ἡ Μητροπολη ἐγκρίνει τὴν Αἴτηση καὶ καθορίζει τὸν Κατηχητή, καθὼς καὶ τὸν χρόνο τῆς Κατήχησης καὶ τῆς Βάπτισης.

4) Μετὰ τὴν τέλεση τοῦ Βαπτίσματος ὁ Νεοφώτιστος Ἕλληνας, καταθέτει τὴ Βεβαίωση Βαπτίσεως στὸν Δῆμο, ὅπου εἶναι ἐγγεγραμμένος. Σὲ περίπτωση Ἀλλοδαπῶν, ὁ Νεοφώτιστος κρατᾶ τὴν Βεβαίωση Βαπτίσματος πρὸς πιστοποίηση τοῦ Θρησκεύματος ὅπου δεῖ.